Deze kleine hummel vonden we 28 augustus ‘s avonds op de stoep, uit zijn nestje geblazen met bodem en al, in regen en wind. Omdat wij aan de drukke weg wonen met ook nog het fietspad, durfden we hem niet buiten te laten. Terugzetten was ook geen optie, dus lekker knus in een doosje met dekentje en een lamp erboven zodat hij het lekker warm had. Hele dagen door vliegen vangen die hij dankbaar opat, wormen voor hem gekocht want af en toe waren de vliegen echt op. Via Jan en Tjeu kwamen er ook vriendjes met zelfgevangen vliegen van thuis, die dan uit een dichtgeplakte puntenslijper gevist werden ... super!

Maar onze grootste zorg was toch of hij wel op tijd zou kunnen vliegen voor de trek?

Na een paar dagen in de tuin, alleen op de dakgoot of op schoot, leek het ons tijd. Zijn vleugeltjes waren al zo lang als zijn staartje, hij was vrolijk en nieuwsgierig (al vond hij het in je trui ook nog steeds prima waar hij dan prompt zijn kraaloogjes sloot).

Zijn eerste vliegpogingen gingen redelijk goed! Eerste buiklanding op de trampoline (prachtig), de tweede x in het riet, de derde x op het gras, de vierde x aan het kippengaas.

De dag erna, 8 september, weer de hele dag buiten en nog maar eens goed verwend met eten. Hij at al een paar dagen niet alles meer zomaar op, oefende zijn vleugeltjes, poetste zijn verenkleed. En .... er vlogen al de hele dag zwaluwen over.

Tegen de avond vlogen de zwaluwen zo laag over en rond de tuin; dit was dé kans, nu of nooit! De hele familie hield de adem in .... hij vloog met de zwerm mee, werd opgevangen/geholpen leek het wel(!), vloog enkele rondjes met de zwerm mee en .... belandde uiteindelijk in een boomtop!

Meteen bij de buren de boom in, zagen hem wel maar konden er net niet bij. De hele zwerm bleef rondcirkelen! Op het eind van de avond zijn we nog maar even gaan kijken. We hoorden zijn ge-’priet’, maar zagen hem niet. En ineens, vanuit het niets, waren daar al die zwaluwen weer! Toch durfde hij niet op te vliegen.

We hoopten dat hij dat de volgende dag wel zou doen, vriendjes had hij nu, ze wisten waar hij zat en hielden hem in de gaten! Ongelofelijk hoor. Nu moest hij het zelf doen; hij was goed gevoed, kon vliegen en hij zat gelukkig hoog. Maar het was ook zijn eerste nacht helemaal alleen in die boomtop, zonder warm dekentje en wormpjes/vliegen...

Dus ‘s ochtends zijn we meteen weer gaan kijken.... we hadden nog wat wormen bewaard (je weet maar nooit) en we miste ‘m! Geen ge-’priet’ meer vanuit de boom en ook geen zwaluwen. Zou hij dan toch dapper opgevlogen zijn naar zijn vriendjes?

Tegen de avond vlogen er weer zwaluwen en toen hebben we diep gewenst dat hij erbij zat, gezwaaid en ze héél veel succes gewenst. Retourtje Afrika .... wat een avontuur! 

En wij? Wij wachten op volgend voorjaar .... in Borgercompagnie bij de familie Bank!